journaloes.punt.nl
Buurtsuper
 
Zaterdagochtend. Geen brood in huis. Dus ik moest naar de buurtsuper. In mijn geval gewoon de grootste kruidenier van Nederland alias Albert Heijn. Om even snel even brood in te slaan. Snel werd tergend traag en vooral irritant. Natuurlijk doet heel Nederland op zaterdagmorgen boodschappen voor de hele week. Wagentjes worden volgeladen met cola, chips, karbonades, aardappelen, mayoniase en koffie. Dus die drukte kon me niet deren. Wel dat mensen pontificaal hun wagen midden in een pad parkeren. Dat er ook nog een kar van een puisterige vakkenvuller bij stond maakte het feest helemaal compleet. Toen in de rij. Hiep hoi. Ik stond achter een mevrouw in scootmobiel. Daar heb ik niets op tegen. Natuurlijk niet, aardige mensen hoor, die mensen in scootmobielen. Maar die mevrouw was verdomd goed in tijd rekken. Treuzelen is een té aardig woord voor hetgeen ze deed. Eerst moesten alle  producten stuk voor stuk op de band worden gezet. Daarbij liet ze nog iets vallen. Aardig als ik ben raapte ik het op. De mevrouw lachte schamper en deelde mee dat het haar boodschappenlijstje was. Tsja. Die informatie had ik echt nodig. De kassajuffrouw zag er ook niet al te snugger uit en had vanmorgen vergeten een rode peper in haar kont te stoppen. U begrijpt het al, het ging allemaal bar traag. Madam scootmobiel kwam er op het allerlaatste moment achter dat ze haar drie appeltjes niet op de band had gelegd. De kassajuffrouw keek sloom en anticipeerde met tegenzin. Vervolgens moest er betaald worden. Scootmobiel frummelde in haar tas en haalde haar portomonnee eruit. Ze overhandigde het aan de cassière. Ondertussen dankte ik alle goden, want ik had al weer voorzien dat de dame in kwestie met haar zweterige handen alleen maar muntjes uit haar portomonnee wilde vissen. Helaas was ik even vergeten dat de dame achter de kassa ook niet echt daadkracht in haar donder had. Na een minuut of anderhalf was dan eindelijk betaald. Maar scootmobiel bleef staan. Om alle producten één voor één in haar tas te proppen. Ik had al afgerekend en moest wachten tot madam klaar was.
Vervolgens naar de sigarettenbalie. Daar moest ik natuurlijk ook weer wachten. Niet op mensen die een aankoop moesten doen. Nee, op een meneer die zijn bonuskaart was vergeten, maar o-zo graag een korting wilde van 80 cent. En op een mevrouw die te lui was om weer de winkel in gaan, omdat ze de kabeljauw was vergeten. Geen echte kabeljauw overigens, maar van die vierkante blokken vis. Iets waar katten erg van smullen. Ach ja, die beesten weten ook niet dat er geen vierkante vissen zijn.
Uiteindelijk heb ik heerlijk ontbeten.

Reacties

radical op 17-07-2005 10:10
Daarom ga ik nooit op zaterdag of vrijdagavond boodschappen doen. Ik betaal liever meer bij een bakker, groenteboerof slager als dat ik in volle winkel ga rondwandelen.
 
Echt een hekel aan
consumenten op 18-07-2005 13:30
Ik zou het ook niet snel meer doen. Het is werkelijk verschrikkelijk op zaterdag.
J op 19-07-2005 11:40
grinnik. het leest alsof je geen adem hebt gehaald tussen de woorden ;)
journaloes op 19-07-2005 13:32
Ademhalen, tsja, dat was ik even vergeten. Niet goed hoor; boodschappen doen op zaterdagochtend.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl